Notiamo kan een AI-agent starten op de openstaande reacties en taken van een project. De agent voert de wijzigingen door en iemand uit je team keurt ze goed. Een run kan op de servers van Notiamo gebeuren, of op een computer van jou. Deze pagina gaat over de tweede manier: de runner, een klein programma dat je op je machine installeert. Het is bedoeld voor het bureauteam.

Wat de runner is

De runner wacht op de agentruns die je organisatie in Notiamo in de wachtrij zet. Voor elke run kloont hij de repository (of maakt hij verbinding met de WordPress-website), start hij Claude Code met de instructies van de run, stuurt hij Notiamo wat de agent doet en meldt hij wanneer de run eindigt.

  • Hij bewaart geen enkele Claude-inloggegevens. Hij start het programma claude dat al op de machine staat. De sessies van de runner gebruiken een eigen configuratiemap, gescheiden van die van jou. De login zelf is van Claude Code en wordt door Claude Code bewaard.
  • Het is geen Claude-login binnen Notiamo. Notiamo ziet of gebruikt nooit je Claude-account. De runner draait alleen je eigen Claude Code, op je eigen machine, voor je eigen werk.

Installeren

Je hebt nodig:

  • Node.js 22 of nieuwer;
  • Claude Code 2.1.314 of nieuwer;
  • git 2.31 of nieuwer;
  • op Linux en WSL2: bubblewrap en socat (Debian of Ubuntu: sudo apt install bubblewrap socat). Op macOS hoef je niets extra te installeren.

Daarna:

  1. Open in Notiamo Instellingen › Agentruns. Klik op de kaart Runners op Nieuwe runner en geef hem een naam. Kopieer het token. Het wordt maar één keer getoond.
  2. Voer op de machine uit:
npx @notiamo/runner init
  1. Plak het token. init controleert of Claude Code werkt, voert de Claude Code-login voor de runner uit en installeert en start dan de service.
  2. Zet in het project Waar de agent draait op Eigen machine.

Als init klaar is, draait de runner. Hij start vanzelf opnieuw na een login of een herstart.

Opdrachten

Opdracht Wat het doet
npx @notiamo/runner init Stelt de runner in: token, Claude Code-login, de service installeren en starten.
npx @notiamo/runner@latest update Zet de runner op de nieuwste versie. Het token, de naam en de login blijven.
npx @notiamo/runner status Zegt of de service is geïnstalleerd en draait, en toont de laatste logregel.
npx @notiamo/runner logs Toont de laatste 50 regels van het log.
npx @notiamo/runner stop Stopt de service tot de volgende login of het volgende opstarten.
npx @notiamo/runner uninstall Verwijdert de service. De map van de runner blijft.
npx @notiamo/runner env <projectId> Maakt of toont het env-bestand dat deze machine aan de runs van één project geeft.
npx @notiamo/runner start Draait op de voorgrond. De service voert dit uit; je hebt het zelden nodig.

De service is een launchd-agent com.notiamo.runner op macOS, een geplande taak “Notiamo runner” op Windows en een systemd-gebruikersunit notiamo-runner op Linux.

Twee runners op één machine

npx @notiamo/runner init --profile staging stelt een tweede, aparte runner in. Hij heeft een eigen map (~/.notiamo-runner/profiles/staging) en een eigen service. Voeg --profile staging toe aan elke opdracht van die runner. Een profielnaam bestaat uit letters, cijfers en streepjes, 1 tot 32 tekens.

Wat de agent wel en niet mag aanraken

Elke run krijgt een eigen instellingenbestand voor Claude Code. Drie dingen houden de agent op zijn plek.

Bestandstools blijven in de map van de run. De eigen bestandstools van Claude (lezen, bewerken, schrijven, zoeken) weigeren alles buiten de map van de run. Elke aanroep die om toestemming zou vragen, wordt geweigerd, omdat er niemand is om te antwoorden.

Shell-opdrachten draaien in de sandbox van het besturingssysteem. Op macOS (Seatbelt) en op Linux of WSL2 (bubblewrap en socat) is elke opdracht die de agent in een shell uitvoert afgeschermd. Kan de sandbox niet starten, dan start de run niet.

Geen enkele inlogsleutel van de machine bereikt de agent. Claude Code krijgt maar een korte lijst omgevingsvariabelen (PATH, HOME, USER, LOGNAME, SHELL, LANG, LC_ALL, LC_CTYPE, TERM, TMPDIR, TZ, XDG_*, de proxy- en certificaatinstellingen) plus die van de run zelf. Hij krijgt nooit SSH_AUTH_SOCK, GH_TOKEN, GITHUB_TOKEN, NPM_TOKEN, AWS_* of ANTHROPIC_*. De git van de agent ziet geen globale of systeemconfiguratie van git.

Wat de shell-sandbox toestaat en weigert:

  • Lezen geweigerd: de mappen van andere projecten (ook die van andere runs op hetzelfde moment), de eigen bestanden van de runner en je bestanden en mappen met inloggegevens (SSH-sleutels, cloudlogins, logins voor pakketregisters, git-inloggegevens).
  • Schrijven toegestaan: alleen in de map van de run en in de pakketcachemap van het project ernaast. De .git/hooks en .git/config van de run zijn alleen-lezen.
  • Netwerk toegestaan: GitHub, npm, Notiamo, de WordPress-website (bij een WordPress-run) en de hosts die je toevoegt bij Extra hosts die de agent mag bereiken op de kaart Runners. Al het andere wordt geweigerd.

De agent pusht nooit en bewaart geen inloggegevens. De runner pusht zelf de branch van de run na het werk van de agent.

Als een run eindigt, stopt de runner elk proces dat de agent heeft achtergelaten, zoals een ontwikkelserver.

De sleutelhanger op macOS

De macOS-sandbox sluit de sleutelhanger niet helemaal af. Bewaar dus geen GitHub-login in de sleutelhanger van de gebruiker die de runner draait (init waarschuwt als hij er een vindt). De veiligste opzet is een aparte macOS-gebruiker met een eigen sleutelhanger.

Windows

Gewoon Windows heeft geen shell-sandbox. Tekst in een reactie kan een run dan elke opdracht onder jouw naam laten uitvoeren. Laat de runner in WSL2 draaien. Op gewoon Windows start de runner niet, tenzij je "allowUnsandboxed": true aan zijn config.json toevoegt; doe dat alleen op een machine waar verder niets op staat.

Meerdere runs tegelijk

Op de kaart Runners stel je Gelijktijdige runs in: 1 tot 3. Elke run gebruikt je Claude-abonnement, dus houd het aantal binnen wat je abonnement aankan. Eén project draait nooit twee keer tegelijk: een tweede run op hetzelfde project wacht op de eerste.

Elke gelijktijdige run heeft een eigen slotmap. De sandbox van een run kan de andere slots niet lezen.

Een runner voor één klant

Bij het maken van een runner kun je hem beperken tot één werkruimte onder Draait voor. Hij neemt dan alleen de runs van die klant. Zo stel je hem in op de computer van de klant: installeer daar Claude Code, voer npx @notiamo/runner init uit en plak het token van de runner. De Claude-login op die computer betaalt de runs, dus log in met het account dat moet betalen.

Setup- en testopdrachten

Een schone kloon heeft geen geïnstalleerde pakketten. Vertel de agent hoe hij ze installeert en hoe hij test. Open de agentinstellingen van het project en vul Setup-opdracht en Testopdracht in, elk op één regel.

  • De agent voert de setup-opdracht één keer uit, vóór zijn eerste wijziging. Voorbeeld: pnpm install --frozen-lockfile.
  • De agent voert de testopdracht uit vóór elke commit. Een wijziging die daar niet doorheen komt, wordt hersteld of ongedaan gemaakt. Voorbeeld: pnpm typecheck && pnpm lint.
  • De agent voert beide zelf uit, in dezelfde sandbox als zijn andere opdrachten. Het pakketregister moet bij de toegestane hosts staan. GitHub en registry.npmjs.org staan er standaard in. Voeg elk ander register toe (PyPI, crates.io, een privéregister) onder Extra hosts die de agent mag bereiken op de kaart Runners.
  • Elk project heeft een pakketcachemap naast zijn kloon. npm, pnpm, Yarn, Corepack, Bun, pip, uv en Composer bewaren daar hun caches, omdat de sandbox de gebruikelijke plekken in je thuismap afsluit. De map blijft bestaan tussen de runs van het project en verdwijnt met de kloon. Op gewoon Windows bestaat hij niet.
  • Houd de testopdracht licht. Een test die Docker nodig heeft, kan niet draaien. Een test die een database nodig heeft, kan alleen draaien als het env-bestand van het project naar een database wijst die je zelf aan houdt (zie hieronder).

De agent commit als “Notiamo agent”, één gewone regel per onderdeel. De runner zet de “Co-Authored-By”-regel en de “Generated with”-regel van Claude Code uit, zodat de repository geen AI-coauteur toont.

Een omgeving voor je eigen projecten

Een run op een GitHub-project krijgt een schone kloon en verder niets. Voor een softwareproject van jezelf hebben de tests misschien ook een database, een bestandsopslag, een mailvanger en een .env nodig. De runnermachine geeft ze aan de runs van één project met een gewoon bestand:

npx @notiamo/runner env <projectId>

<projectId> is het laatste deel van het adres van de projectpagina in Notiamo. De opdracht maakt ~/.notiamo-runner/env/<projectId>.env, alleen leesbaar voor jou, en toont het pad. Zet één KEY=VALUE per regel. De volgende run van dat project krijgt de variabelen in zijn shell, en de agent hoort hun namen, nooit de waarden. Verwijder het bestand om ze weg te halen. Het bestand verlaat de machine nooit: Notiamo weet niet dat het bestaat.

Met het bestand aanwezig kan de shell van de run op macOS ook diensten op 127.0.0.1 bereiken: je Postgres, een bestandsopslag, een ontwikkelserver. Jij houdt ze draaiende; de agent kan ze niet starten en Docker blijft buiten zijn bereik. Op Linux heeft de sandbox een eigen netwerk, dus 127.0.0.1 is daar niet dat van de machine: bind de diensten aan het netwerkadres van de machine en voeg die host toe onder Extra hosts die de agent mag bereiken.

Regels:

  • Alleen ontwikkel- en testwaarden. De agent voert shell-opdrachten uit en kan elke variabele lezen. Nooit een productiesleutel, nooit een wachtwoord dat je elders gebruikt.
  • PATH, HOME, de proxy- en certificaatvariabelen, NODE_OPTIONS, NODE_TLS_REJECT_UNAUTHORIZED, NOTIAMO_*, GIT_*, CLAUDE_* en ANTHROPIC_* worden genegeerd, en het log meldt dat. Het bestand kan veranderen wat de opdrachten van de agent zien, nooit hoe Claude Code met Anthropic en Notiamo praat.
  • Waarden van 6 tekens of meer worden in het transcript dat Notiamo ontvangt gemaskeerd als [secret]. Korte waarden (1, true) niet.
  • Houd Gelijktijdige runs op 1 als de projecten van een runner via hun env-bestand een database delen. Twee runs tegelijk zouden hun tests op dezelfde database draaien.

WordPress-websites

De verbinding staat op de kaart Toegang tot de website van het project: een applicatiewachtwoord en eventueel SSH of FTP. De runner onthoudt bij het eerste bezoek de sleutel van de SSH-server en weigert een server die later een andere sleutel toont. Een run verloopt zo:

  1. Back-up vooraf. Met SSH exporteert de runner de database en uploadt die gecomprimeerd naar Notiamo, maximaal 200 MB. Notiamo bewaart die 30 dagen. Met alleen FTP of de API is er geen back-up.
  2. De agent werkt via de toegestane lijst hieronder.
  3. Websitecontrole achteraf. De runner opent de website en controleert of die nog antwoordt.
  4. Herstel bij mislukking. Mislukt de controle, dan herstelt de runner de database.

Wat de agent met wp-cli mag uitvoeren, per groep (in te stellen op het project):

  • Inhoud: post *, term *, menu *, media import, option get, option update.
  • Database: search-replace (alleen de oude en de nieuwe tekst; het raakt de tabellen met gebruikers en opties nooit aan), cache flush, rewrite flush, transient delete.
  • Plugins en thema’s: plugin en theme met list, activate, deactivate, update.
  • Informatie: core version, site list, db size.
  • Bestanden: geen wp-cli-opdracht; de agent gebruikt zijn bestandstools. Die schrijven stijlen, scripts en andere bestanden die de server niet uitvoert.
  • PHP-bestanden (standaard uit): de bestandstools mogen ook PHP schrijven. Een PHP-bestand is code die op je server draait, en een WordPress-run heeft geen goedkeuringsstap: de wijziging staat meteen live. Zet dit alleen aan voor een site waar je iedereen vertrouwt die een reactie kan schrijven.
  • Nooit, tenzij je “Alles toestaan” kiest: eval, eval-file, shell, user *, db query|import|reset|drop|export, plugin install, theme install, core update|download.

Wat waar wordt bewaard

Alles staat in ~/.notiamo-runner.

Pad Wat erin staat
config.json Het adres van Notiamo, de naam van de runner en het token van de runner. Alleen leesbaar voor jou.
claude/ De configuratiemap van Claude Code voor de runner: zijn login en sessies.
projects/ De werkkopieën van je projecten, één map per project in elk slot. Een project dat niet is gebruikt gedurende het aantal dagen dat op de kaart Runners is ingesteld, wordt verwijderd; de volgende run kloont het opnieuw.
git/ De eigen kopieën van de runner van je repositories. De agent kan deze map niet lezen en er niet in schrijven.
env/ De env-bestanden die je hebt gemaakt, één per project.
runs/ De Claude Code-instellingen van elke lopende run. Geen geheimen. Verwijderd als de run eindigt.
runner.log Wat de runner heeft gedaan, zonder geheimen.
state.json De id’s van de lopende runs. Na een herstart wordt elk daarvan bij Notiamo als mislukt gemeld.

De geheimen van een run (WordPress-wachtwoorden, de eigen tokens van de run) komen met de run van Notiamo en leven alleen in het geheugen. De agent krijgt ze als omgevingsvariabelen, nooit in een bestand. Wat de agent afdrukt, wordt ervan gezuiverd voordat het transcript wordt geüpload.

De runner gebruikt nooit de git-inloggegevens van de machine. Elke run krijgt van Notiamo een GitHub-token dat een uur geldt en alleen voor de repository van de run. De runner houdt het in het geheugen en gebruikt het voor zijn eigen fetch en push. Notiamo opent en merget de pull request.

Een runner stoppen

Klik op de kaart Runners op Uitschakelen om een runner te pauzeren, of op Verwijderen om hem te verwijderen. Het token van een verwijderde runner werkt meteen niet meer.